در نقطه ی غدیر توفقی باید که با حقیقت انسان سر و کار دارد .

هزار و چهارصد سال است که شیعه زلال پر برکت غدیر را به پای درختان ولایت می افشاندو از ان بیابان خشک باغ های پر ثمر اعتقادی و گلهای زیبای حب را پرورش میدهد ..

شیعه با حجتی قوی و برهانی قاطع که پیامبر به دستش داده است پرچم بلند ...اشهد ان علیا ولی الله بر افراشته و از مرزهای اعتقادی خویش پاسداری می کند .

خدا را سپاس که ما را از متمسکین به ولایت علی علیه السلام قرار داد .

عیدتان مبارک دلتان پر از نور

خوش آمدی ای زینت آسمانها و زمین

یا زین السماوات و الارضین ......

ويژگيهاي حضرت امام حسين عليه السلام

الف) ویژگی های وراثتی

1- طیب الولاده

« اشهد انک کنت نوراً فی الاصلاب الشامخه و الارحام المطهره لم تنجسک الجاهلیه بأنجاسها و لم تلبسک من مدلهمات ثیابها گواهی می دهم که تو نوری بودی در اصلاب (پشت های ) با شخصیت و شامخ و رحم های پاک که پلیدی های دوران جاهلیت تو را پلید نکرد و جامه های درهم و برهم را بر تو نپوشاند.

2- تربیت خانوادگی

تربیت همراه با محبت: یعلی عامری می گوید: حسین ع را دیدم که در سن کودکی با بچه ها بازی می کرد . پیامبر ص از راه رسید حضرت در مقابل مردم دستها را گشود تافرزند را در بغل بگیرد که حسین خنده کنان این طرف و آن طرف فرار می کرد تاسر انجام به او رسید سر او را در دست گرفت و لبان او را بوسید.

3- پنجمین فرد افراد کساء

روایات فراوانی در مورد حدیث کساء وارد شده که از همه آنها استفاده می شود که پیامبر ص علی ، فاطمه، حسن و حسین : را فرا خواند و یا به خدمت او آمدند. پیامبر عبایی بر آنها افکند و گفت:« خداوندا اینها خاندان من هستند رجس و آلودگی را ازآنها دور کن. در این هنگام آیه« انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ...» نازل گردید.»

4- وارث پیامبران

خداوند متعال پیامبران را برگزیده و آنها با علم الهی و امدادهای غیبی ماموریت داشتند مردم را از جهل و گمراهی به سوی نور و سعادت راهنمایی و رهبری کنند و این ارث آنها بود که به امام حسین ع رسید:

السلام علیک یا وارث آدم صفوه الله

خط هدایت بشر از روز اول و همراه با آفرینش انسان آغاز شده است و همچنان تا پایان ادامه خواهد داشت و این مسیر همواره با خون و شهادت و ایثار و گذشت همراه بوده است.

ب) ویژگیهای اعتقادی

5- معرفه الله

از امام صادق ع نقل شده که فرمودند : « از پدرم شنیدم هنگامی که جنگ بین امام حسین ع و عمر سعد درگرفت ، خداوند امدادهای غیبی را برای امام حسین ع فرستاد تا جایی که فرشتگان بال های خود را بر سر او گشودند و اختیار و انتخاب با او بود که لقاء الله را انتخاب کند یا پیروزی را، ولی او لقاء خداوند را برگزید».

6- عبودیت

در زیارت امام ع می خوانیم :

اشهد انک عبدت الله مخلصا حتی اتیک الیقین : شهادت می دهم که تو تا پایان عمر با اخلاص بندگی خدا را کردی.

7- توکل بر خداوند

به امام حسین ع گفتند : اباذر می گفت: فقر در نظر من از غنا محبوب تر است و بیماری را بیشتر از سلامتی دوست می دارم. امام فرمودند: خداوند اباذر را رحمت کند اما من می گویم: کسی که بر اختیار نیکوی خداوند تعالی اعتماد نماید هرگز غیر از آنچه انتخاب و اراده خدای عزوجل است آرزو نمی کند.

8- خوف از خداوند

امام حسین ع می فرمایند: «در روز قیامت کسی در امان نیست مگر آن کس که در دنیا از خداوند می ترسد.»

9- عشق به قرآن

امام در شب عاشورا خطاب به برادرشان فرمودند: اگر توانستی امشب را مهلت بگیر زیرا خدا می داند من نماز و تلاوت قرآن را دوست دارم.

10-عشق به شهادت و نترسیدن از مرگ

روز عاشورا آنقدر امام آرام بودند که مردم حضرت را نشان می دادند و می گفتند ببینید اصلا از مرگ هراسی ندارد.

11- شناخت دنیا

در سخنرانی شب عاشورا جملاتی را به یاران خاص خود فرمود از جمله: واعلموا ان الدنیا حلوها ومرها حلم و الانتباه فی الاخره … بدانید که شیرینی و تلخی دنیا همچون رؤیاست و بیداری در آخرت است…

ج) ویژگیهای اخلاقی

12- علم

اصبغ بن نباته می گوید: خدمت امام حسین ع رسیدم. خواسته ها و سوالاتی داشتم. به هنگام ورود سلام کردم. همه اسرار درون مرا می دانست و سوالات و خواسته های مرا پاسخ داد آنگاه فرمود:

«ما کسانی هستیم که علم کتاب و بیان آنچه در کتاب است (تفسیر صحیح آیات) نزد ما است و آنچه درنزد ما هست برای هیچکدام از مخلوقات خدا نیست، زیرا ما اهل سر خدا هستیم (شایسته اسرار الهی هستیم)» سپس تبسمی کرد و فرمود:« ما آل الله و وارثان رسول الله هستیم.»

13- اخلاص

امام در پایان سخنرانی مشهورشان در سرزمین منی خطاب به علما و بزرگان قوم فرمودند:خدایا تو می دانی کارهای ما برای به دست آوردن سلطنت و یا برای خواستن کالای زاید دنیایی نیست بلکه هدف ما عبارت است از: معارف دین تو را بر پا ببینیم، در شهرهای تو اصلاح را آشکار کنیم، بندگان مظلوم تو امنیت یابند به فرائض و سنت ها و احکام تو عمل شود.

14- رضا

هنگام ترک مکه به سوی کربلا ، امام در جمع یاران خود سخنرانی کردند و به مسئله شهادت و پایان راه اشاره نمودند. در ضمن سخنان ، فرمودند: رضی الله رضانا اهل البیت: رضای خدا رضایت ما اهل بیت است.

15- صبر

امام حسین ع می فرمایند:در راه حق و لوازم آن بر همه ناملایمات صبر کن و در مقابل خواهشها و هوسهای نفسانی بر آنچه دوست داری صبر کن( خودداری نما و تسلیم نشو).

16- شجاعت

مردم به شجاعت امام حسین ع مثل می زدند « شجاعة الحسین ع یضرب بها المثل».

17- غیرتدر شب عاشورا امام دستور دادند خیمه ها را کنار هم بر پا کنند و طنابها را در هم وارد کنند و پشت خیمه ها خندقی کندند و در آن هیزم و نی ریختند. از صبح عاشورا با شروع جنگ، آتش در هیزم ها

زدند تا دشمن نتواند از پشت به خانم ها و خانواده تعرض کند و خیمه های مردها و فرماندهی را مخصوصا خیمه حضرت اباالفضل ع را جلو خیمه ها قرار دادند.

18- سماحت ( سخاوت و دستگیری از بندگان خدا)

امام حسین ع می فرمایند: « بدانید که نیازهای مردم به شما از نعمت های خداوند بر شما است پس نعمت ها را از دست ندهید که تبدیل به نقمت و عذاب می شود. ای مردم هر کسی بخشش کند بزرگوار می شود و هر کس بخل بورزد پست است. همانا بخشنده ترین مردم کسی است که به انسانی کمک کند که به او امید نداشته باشد.»

19- فتوت

در جنگ صفین لشکر معاویه سرچشمه آب را محاصره کرد و نگذاشتند لشکر امام علی ع از آب استفاده کنند و تشنگی بر آنها غالب شد. امام گروهی را فرستاند تا سرچشمه آب را بگیرند ولی آنها موفق نشدند و دست خالی برگشتند. حسین ع گفت : پدر اجازه می دهید من بروم ؟ امام فرمودند : فرزندم برو ، حسین ع همراه گروهی از سواران لشکر حمله کرد و آب را گرفت و دشمن را سرکوب نموده و خبر را به پدر رساند.علی ع از شنیدن این خبر پیروزی به عوض خوشحالی گریست. گفتند یا امیر المؤمنین این اولین پیروزی به برکت حسین بود چرا گریه می کنید فرمود یادم آمد که این حسین ع با لب تشنه در سرزمین کربلا کشته می شود.

20 -عزت در برابر مستکبران

امام حسین ع فرمودند:موت فی عز خیر من حیاة فی ذل: مرگ با عزت بهتر از زندگی در ذلت است.

21-تواضع

امام از راهی عبور می کرد که عده ای از فقیرها روی عبائی نشسته و نان خشک می خوردند ، وقتی امام را دیدند دعوت کردند که آقا با ما، هم غذا شوید. امام از اسب پیاده شدند و فرمودند: « ان الله لا یحب المستکبرین» سپس امام همراه آن ها غذا خوردند و فرمودند:« من دعوت شما را پذیرفتم شما هم دعوت مرا بپذیرید » آن ها هم پذیرفته و همراه امام به منزل آمدند. امام به یکی از اهل خانه فرمود:« هرچه موجود دارید بیاورید»

22- حلم و عفو

یکی از غلامان جنایتی مرتکب شد که مستحق مجازات بود. به هنگام مجازات گفت: یا مولای « والکاظمین الغیظ» امام فرمودند: او را رها کنید ، گفت: یا مولای « والعافین عن الناس» امام فرمودند: تو را عفو کردم. گفت : یا مولای«والله یحب المحسنین » امام فرمودند: تو را در راه خدا آزاد کردم و هدیه ای به او دادند.

23- زهد

از ابن عباس نقل شده که حسین ع از سن نوجوانی نسبت به دنیا بی رغبت بود و همانند پدرش زاهدانه غذا می خورد و زندگی می کرد و همانند آن بزرگوار نماز می خواند.

24- نفس مطمئنه

حضرت امام صادق ع فرمودند : «در نمازهایتان سوره فجر را بخوانید که آن سوره امام حسین ع است؟به خاطر این آیه «یا ایتها النفس المطمئنة...» بعد امام ع فرمودند:« یعنی حسین بن علی ع فهو ذوالنفس المطمئنه الراضیة المرضیة...»

د) ویژگیهای رفتاری

25- فداکاری در راه خدا

امام حسین ع از همه چیز در راه خدا گذشت. این شعر منسوب به آن حضرت است:

همه خلق را در راه تو ترک کردم و خانواده ام را هم بی سرپرست نمودم تا تو را ببینم. اگر در راه عشق قطعه قطعه ام کنی دلم به سوی غیر تو متمایل نمی شود.

26- اقامه نماز

اشهد انک قد اقمت الصلوة گواهی می دهم که تو نماز را اقامه کردی

اقامه نماز آن قدر مهم است که حضرت ابراهیم خلیل از خداوند درخواست می کند: رب اجعلنی مقیم الصلوة و من ذریتی خدایا مرا برپادارنده نماز قرار بده و فرزندانم را هم.در قرآن حدود 39 مرتبه نسبت به اقامه نماز سفارش صریح شده است و این فرزند خلیل الله یعنی امام حسین ع بود که عالی ترین نماز را اقامه کرد.

27- امر به معروف و نهی از منکر

امام حسین ع می فرمایند: « برای انسان مؤمن سزاوار نیست که ببیند کسی گناه و نافرمانی خدا را می کند و او نهی از منکر نکند.»

28-ایثار

ایثار اهل بیت : در اطعام مسکین و یتیم و اسیر در سوره هل اتی مشروحا بیان شده است و یکی از آنها امام حسین ع در سن کودکی بود.

29-شکر گزاری

امام حسین ع می فرمایند: شکر گزاری نعمت های گذشته زمینه نعمت های آینده را فرهم می نماید.

30-گرامیداشت انسانها

یکی از غلامان امام ع که ترک بود و قاری قرآن بود اجازه گرفت و جنگید تا شهید شد. امام حسین ع بر بالین او آمدند. امام گریست و صورت را بر صورت او قرار دادند. غلام چشم خود را باز نمود آقا را دید تبسم کرد و به سوی پروردگارش رفت.

31 — آمادگی نظامی برای دفاع

پس از مرگ معاویه، فشار سیاسی نظامی یزید بر مخالفان به خصوص حضرت ابا عبدالله ع زیاد شد. او فرمان صادر کرد یا بیعت کنند و یا دستگیر و کشته شوند. ولید بن عتبه فرماندار مدینه امام را به دارالحکومه فراخواند. بسیاری نگران جان امام حسین ع بودند و یا نگران زندانی شدن امام بودند. عبدالله بین زبیر از امام سوال کرد: شما چه می کنید؟ امام فرمودند: «اجمع فتیانی الساعه ثم امشی الیه: جوانانم را جمع می کنم و به سوی او می روم» ابن زبیر گفت: ولی من نگران شما هستم و می ترسم سوء قصدی به شما بکند. امام فرمودند: من طوری پیش او می روم که قدرت دفاع داشته باشم امام به برادران و برادرزادگان و شیعیان خود دستور داد لباس رزم بپوشند و شمشیرها را زیر لباس پنهان کنند و همراه او باشندو فرمودند :همه شما در اطراف درب ورودی منزل ولید بن عتبه بمانید من بسوی او می روم و با او صحبت می کنم پس اگر صدای من بلند شد و شما آنرا شنیدید و فریاد کشیدم پس ای خاندان پیامبر ص وارد شوید و هجوم بیاورید بدون آنکه اجازه ای لازم باشد سپس شمشیرها را برهنه کنید و شتاب نکنید اگر چیز ناگواری دیدید آنگاه شمشیرها را فرود آورید و آنکس را که میخواهد مرا بکشد از پای درآورید.

32- نظم و سازماندهی

صبح روز عاشورا که جهاد و شهادت قطعی شد امام یاران محدود خود را سازماندهی کردند، زهیربن قین به عنوان فرمانده میمنه طرف راست و حبیب ابن مظاهر به عنوان فرمانده میسره(طرف چپ) منصوب شدند. پرچم را به دست حضرت اباالفضل ع دادند و خیمه ها را پشت سر نصب کردند و دور آنها خندقی حفر کردند و در آن آتش روشن کردند که کسی از پشت حمله نکند. گرچه تعدادشان کم و یقین به شهادت داشتند نظم و سازماندهی را تا آخر رعایت کردند. هر گونه حرکتی با اجازه و دستور انجام می شد و هر کس به میدان می رفت ابتدا اجازه می گرفت.

33- نجات انسانها

در زیارت مخصوص روز اربعین که از امام صادق ع نقل شده است این جمله بسیار چشمگیر است (اللهم انی اشهد انه ولیک وابن ولیک ... و منح النصح و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهالة و حیرة الضلاله...)

خدایا من گواهی می دهم که حسین ع برای مردم خیر خواهی کرد تا جائی که خون قلب پاک خود را تقدیم کرد تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی و گمراهی نجات ببخشد.

34- رسیدگی به نیازمندان

پس از شهادت امام ع مشاهده شد که روی شانه امام اثری( پینه بسته) هست. از امام سجاد ع سوال کردند فرمودند:« اینها جای کیسه هائی است که شبها بر دوش می کشید و به در منازل بیوه زنان و یتیمان و مساکین می برد.»

35- دستگیری از دوستان هنگام مرگ

عصر عاشورا خبر رسید که آقای بحرینی مداح امام حسین ع در اردبیل از دنیا رفته اند. جویا شدیم که چه شده؟ گفتند ایشان سه سال نمی توانست مداحی کند اما روی صندلی چرخ دار دم در هیئت می نشست و به روضه گوش می داد تا اینکه صبح عاشورا وسط مجلس حالش بد شد. آمدند بالای سرش و گفتند: بگو یا الله یا محمد یا علی یا فاطمه یا حسن و او هر کدام را می گفت. امّا به امام حسین ع که رسید هر چه گفتند بگو نمی گفت. به او گفتند تو پنجاه سال است که روضه خوان ابا عبدالله ع هستی در این دم آخر بگو یا حسین. او گفت تا نیاید نمی گویم. یکدفعه دیدند که سرش را بلند کرد و گفت ارباب خوش گلدی سن

-پرهیز از مکر و فریب دادن دوست و یا دشمن

37- ظلم ستیزی

از امام سجاد ع نقل شده که فرمودند پدرم هنگام شهادت به من نصیحت کردند و فرمودند: « یا بنی ایاک و ظلم من لا یجد علیک ناصرا الا الله ، ای فرزند بپرهیز از ظلم بر کسی که یاوری جز خداوند ندارد.»

38- مظلومیت

از رسول خدا ص نقل شده که خبر شهادت حسین ع را یاد کرده و قاتلین آنها را لعنت کردند و فرمودند : خداوند، هادی مهدی از فرزندان حسین مظلوم را می فرستد تاانتقام او را از باقیمانده های فرزندان قاتلین بگیرد.»

39- نظافت

در سحرگاه عاشورا امام دستور دادند خیمه ای برای نظافت سرپا کنند و در آن خیمه ظرفی پر از مشک گذاشتند و همچنین نوره ( داروی نظافت) گذاشتند و ابتدا خود امام برای نظافت داخل شدند و بعضی از اصحاب نیز پشت خیمه منتظر بودند.

ه) برکتهای امام حسین ع

40- محبت در دلهای مؤمنین

از پیامبر ص نقل شده که فرمودند: «شهادت حسین ع حرارتی در دل های مؤمنان ایجاد نمود، که هرگز سرد نمی شود. »

41- چراغ هدایت

پیامبر ص امام حسین ع را چنین خطاب کرد : یا زین السماوات و الارض : ای زینت آسمانها و زمین.ابی بن کعب گفت: آیا غیر از شما کس دیگری زینت آسمانها و زمین هستند؟ پیامبر فرمودند:« ای ابی! به حق خدائی که مرا به حق مبعوث به نبوت کرد مقام حسین بن علی در آسمانها بزرگتر است از زمین و در کنار عرش خدا نوشته شده: مصباح الهدی و سفینة النجاة چراغ هدایت و کشتی نجات»

چرا غ برای کسانی که می خواهند راه خدا یعنی راه سعادت دنیا و آخرت را طی کنند. کشتی برای کسانی که بخواهند در برابر امواج سهمگین انحرافات و گناهان محفوظ بمانند.

42-اشک چشم خدا باوران

امیر مؤمنان ع نگاهی به فرزندش حسین ع انداخت ( نگاهی از روی محبت و عشق و سوز) و فرمود: یا عبرة کل مؤمن : ای اشک چشم هر مؤمن. حسین ع گفت: من بابا؟ فرمود «بله پسرم»

43- اصحاب نیکوکار

امام حسین ع در شب عاشورا در ضمن سخنرانی فرمودند:«من یارانی با وفاتر و بهتر از یاران خود نمی شناسم»

44-اهل بیت نیکوکار

امام در شب عاشورا فرمود:من خانواده ای نیکوکارتر و مستحکم تر از خانواده و خویشان خود نمی شناسم.

45- زیارت

از امام هشتم ع نقل شده است که فرمودند:کسی که قبر حضرت ابی عبدالله را در کنار فرات زیارت کند همانند کسی است که خداوند را در بالای عرش زیارت کرده باشد.

46- پدر امامان

سلمان فارسی (ره) می گوید: حسین روی زانوی پیامبر ص نشسته بود و پیامبر او را می بوسید و می گفت:

«تو امام و فرزند امام و پدر امامان هستی که نه نفر از فرزندان تو هستند و نهمین آنها قائم آنهاست.»

47- شفا در تربت

محمد بن مسلم از امام باقر و امام صادق ع نقل کرده که فرمودند: « خداوند به خاطر شهادت امام حسین ع چند چیز را در عوض قرار داده : امامت در فرزندان او، شفا در تربت او، استجابت دعا در کنار قبر او است و مدت سفر و رفت و برگشت زائران ، جزو عمر آن ها محسوب نمی شود »

48- استجابت دعا در زیر قبه امام

در زیارت ناحیه مقدسه آمده است: السلام علی من الاجابة تحت قبته

49- درب بهشت

رسول الله ص می فرماید: « آگاه باشید که حسین ع دری از درهای بهشت است و خداوند بوی بهشت را بر دشمن او حرام کرده است .»

50 - زینت آسمان ها و زمین

پیامبر به امام حسین ع فرمودند:«آفرین بر تو ای زینت آسمانها و زمین »

ابی بن کعب با تعجب پرسید آیا غیر شما کسی زینت آسمانها و زمین است؟

فرمودند :« به خدایی که مرا به حق مبعوث کرد سوگند که مقام حسین بن علی ع در آسمانها بزرگ تر از زمین است.»

51- سید شهیدان

حسین سید شهیدان است از اول عالم تا آخر، در دنیا و آخرت.

52- روز امام حسین روز بی نظیر

از امام حسن ع نقل شده که فرمودند : «آن چه به من می رسد سمّی است که به خورد من داده می شود و شهید می شوم و لکن لا یوم کیومک یا ابا عبدالله هیچ روزی مانندروز تو نیست ای حسین»

53- شفاعت

اللهم ارزقنی شفاعه الحسین ع یوم الورود: خدایا در روز قیامت شفاعت امام حسین را روزی من قرار بده.

مقدمه
     بدون ترديد در ميان زنان و بانوان اسلامی  ، فاطمه زهرا ( ع ) محبوبترين چهره دينی ، علمی ، ادبی ، تقوايی و اخلاقی در ميان مسلمانان و ديگر مردم جهان به شمار مي رود . شخصيت فاطمه زهرا ( ع ) سيده نساء العالمين ( سرور زنان جهان ) اسوه و الگويی تام و تمام برای تمام زنان عاشق عفت و فضيلت است . در دامن پاک فاطمه زهرا ( ع ) بود که دو امام بزرگوار و دو شخصيت ممتاز عالم بشری ، حضرت امام حسن ( ع ) مظهر حلم و وقار و حضرت امام حسين ( ع ) سرور شهيدان تربيت يافتند ، و نيز زينب کبری ( ع ) حماسه مجسم و مجسمه شجاعت و نمونه يکتا در سخنوری و حق طلبی که پيام حسينی و حماسه عاشورا را در جهان اعلام کرد و نقاب شرک و ريا و پستی و دنياپرستی را از چهره يزيد و يزيديان به يک سو زد . کيست که نداند که مادر در تربيت فرزندان بويژه دختران ، سهم بسيار زيادی  دارد ، و فاطمه زهرا ( ع ) بود که روح آموزش و پرورش اسلامی را در مهد عفت و کانون تقوای خانوادگی  به پسران و دختران خود آموخت . پدر و مادر : فاطمه يگانه دختر بازمانده پيغمبر ( ص ) از خديجه کبری  مي باشد . چه بگويم درباره پدری که پيغمبر خاتم و حبيب خدا و نجات دهنده بشر از گمراهی و سيه کاری بود ؟ چه بگويم درباره پدری که قلم را توان وصف کمالات اخلاقی  او نيست ؟ و فصيحان و بليغان جهان در توصيف سجايای او عاجز مانده اند ؟ و اما مادرش خديجه دختر خويلد از نيکوترين و عفيفترين زنان عرب قبل از اسلام و در دوره اسلامی نخستين زنی که به پيامبر اکرم ( ص ) ، شوهرش ، ايمان آورد و آن چه از مال دنيا در اختيار داشت - در راه پيشرفت اسلام - کريمانه بذل کرد . درجه وفاداری خديجه ( ع ) نسبت به پيامبر ( ص ) را در بذل مال و جان و هستي اش ، تاريخ اسلام هرگز فراموش نخواهد کرد . همچنان که پيامبر اکرم نيز تا خديجه زنده بود زنی ديگر نگرفت و پيوسته از فداکاريهای او ياد مي کرد . از عايشه ، زوجه پيامبر ( ص ) ، نقل شده است که گفت : " احترام هيچ يک از زنان به پايه حرمت و عزت خديجه نمي رسيد . رسول الله ( ص ) پيوسته از او به نيکی ياد مي کرد و به حدی او را محترم مي شمرد که گويا زنی مانند خديجه نبوده است " . عايشه سپس نقل مي کند : روزی به پيغمبر ( ص ) گفتم : او بيوه زنی بيش نبوده است ، پيغمبر سخت برآشفت به طوری  که رگ پيشاني اش برآمد . سپس فرمود : به خدا سوگند بهتر از خديجه کسی برای من نبود . روزی که همه مردم کافر و بت پرست بودند ، او به من ايمان آورد . روزی که همه مرا به جادوگری و دروغگويی  نسبت مي دادند ، او مرا تصديق کرد ، روزی که همه از من روی مي گردانيدند ، خديجه تمام اموال خود را در اختيار من گذاشت و آنها را در راه من بی دريغ خرج کرد . خداوند از او دختری به من بخشيد که مظهر پاکی  و عفت و تقوا بود . عايشه سپس مي گويد : به پيغمبر عرض کردم از اين سخن نظر بدی  نداشتم و از گفته خود پشيمان شدم . باری ، فاطمه زهرا ( ع ) چنين مادری داشت و چنان پدری . گفته اند : خديجه از پيغمبر ( ص ) هفت فرزند آورد : قاسم که کنيه ابو القاسم برای پيغمبر از همين فرزند پيدا شد . وی قبل از بعثت در دو سالگی درگذشت . عبد الله يا طيب که او هم قبل از بعثت فوت شد . طاهر ، که در آغاز بعثت متولد شد و بعد از بعثت درگذشت . زينب که به ازدواج ابو العاص درآمد . رقيه که ابتدا با عتبه و پس از آن با عثمان بن عفان ازدواج کرد و در سال دوم هجرت درگذشت . ام کلثوم که او نيز به ازدواج عثمان - پس از رقيه - درآمد و در سال چهارم هجرت درگذشت . هفتم فاطمه زهرا ( س ) که به ازدواج حضرت علی ( ع ) درآمد و سلاله پاک امامان بزرگوار ما ثمره اين ازدواج پر شوکت و برکت است . ولادت فاطمه زهرا ( ع ) را روز بيستم جمادی  الثانی سال پنجم بعثت مي دانند که در مکه اتفاق افتاد . بنابراين در هنگام هجرت ، سن آن بانوی يگانه نزديک نه سال بوده است . نامها و لقبهايی که فاطمه ( ع ) دارد ، همه بازگوينده صفات و سجايای  ملکوتی اوست ، مانند : صديقه طاهره ، زکيه ، زهرا ، سيدة النساء العالمين و خير النساء و بتول ... . کنيه های آن حضرت : ام الحسن ، ام الحسنين ، ام الائمة ... . و شگفت تر از همه " ام ابيها " يعنی " مادر پدرش " مي باشد که نشان دهنده علاقه بسيار زياد فاطمه ( ع ) است به پدر بزرگوارش و اين که با همه کمی سن از آغاز کودکی پناهگاه معنوی و تکيه گاه روحی - بعد از خداوند متعال - مانند خديجه برای پدر بزرگوارش بوده است . لقب ام ابيها را پيغمبر ( ص ) به دختر عزيزش عنايت کرد . چون کلمه " ام " علاوه بر مادر ، به معنی اصل و منشأ هم به کار مي رود و مانند " ام الخبائث " که به شراب ( سرچشمه همه زيانها و بديها ) مي گويند و " ام القری " که به مکه معظمه گفته مي شد ، بنابراين ام ابيها به معنی  منشأ و اصل و مظهر نبوت و ولايت است ، و براستی زهرا ( س ) درخت سايه گستری بود که ميوه های شيرين امامت و ولايت را به بار آورد .

از شادي تا اندوه

     در سال يازدهم هجری در آخر ماه صفر رحلت جانگداز پيامبر ( ص ) پيش آمد و چه دردآور بود جدايی اين پدر و دختر - پدری چون پيامبر گرامی که هميشه هنگام سفر با آخرين کسی که وداع مي کرد و او را مي بوييد و مي بوسيد ، دخت گراميش بود و چون از سفر بازمي گشت ، اولين ديدار را با دخترش داشت . پيوسته از حالش جويا مي شد و رازی از رازها را در گوش جانش مي گفت و دختری  که پيوسته از کودکی در کنار پدر بود و از او پرستاری مي کرد ، گاهی با زنان هاشمی به ميدان جنگ مي شتافت تا حال پدر را جويا شود . چنانکه در جنگ احد که به دروغ آوازه درافتاد که پيامبر ( ص ) در جنگ کشته شده ، به دامنه کوه احد شتافت و سر و صورت خونين پدر را شستشو داد و از خاکستر حصيری که سوخته بود بر جراحات پدر پاشيد و از زخمهای آن حضرت مواظبت کرد تا بهبود يافت - دختری که لحظه به لحظه که از کارهای  خانه داری و بچه داری فراغت مي يافت ، به خدمت پدر مي رسيد و از ديدارش بهره مند مي شد ... آری لحظه جدايی اين چنين پدر و دختری  فرارسيد و چه زود فرارسيد . پيامبر ( ص ) در بستر بيماری افتاد و رنگ رخسارش نمايانگر واپسين لحظات عمرش بود . عايشه روايت مي کند که پيغمبر ( ص ) در حالت جان دادن و آخرين رمقهای  حيات ، دختر عزيزش فاطمه ( ع ) را خواست و نزديکش نشانيد و در گوش او رازی  گفت که فاطمه سخت به گريه افتاد . پس از آن سخن ديگری گفت که ناگهان چهره فاطمه شکفته شد . همگان از ديدن اين دو منظره متضاد متعجب شدند . راز اين رازگويی را از حضرت فاطمه زهرا خواستند ، فرمود : نخست پدرم خبر مرگ خود را به من گفت ، بسيار محزون شدم و عنان شکيبايی از دستم بشد ، گريه کردند ، او نيز متأثر شد ، ديگر بار در گوشم گفت : دخترم ! بدان تو نخستين کسی از خانواده هستی  که به زودی به من ملحق خواهی شد . به شنيدن اين بشارت خوشحال شدم . پدرم فرمود راضی  هستی که " سيده نساء العالمين و سيده نساء هذه الامة " باشی ؟ فاطمه گفت : به آنچه خدا و تو بپسنديد راضي ام . باری ، فاطمه سرور زنان عالم و سرور زنان اين امت - اين نو گل خندان باغ رسالت بر اثر تندبادهای حوادث ، زود پر پر شد و چندی بعد از پدر بزرگوارش به وی پيوست . وه که چه کوته بود عمر آن ملکه اسلام . آری ، مرگ پدری مهربان و دگرگونيهايی  که پس از رسول خدا ( ص ) روی  نمود ، روح و جسم دختر پيغمبر ( ص ) را آزرده ساخت . وی در روزهايی که پس از مرگ پدر زيست ، پيوسته رنجور ، پژمرده و گريان بود . هرگز رنج جدايی پدر را تحمل نمي کرد و برای همين بود که چون خبر مرگ خود را از پدر شنيد لبخند زد . او مردن را بر زيستنی جدا از پدر ، ترجيح مي داد . سرانجام ، آزردگيها و ناتوانی تا بدان جا کشيد که دختر پيغمبر ( ص ) در بستر افتاد . در مدت بيماری او ، از آن مردان جان بر کف ، از آن مسلمانان آماده در صف ، از آنان که هر چه داشتند ، از برکت پدر او بود ، چند تن او را دلداری دادند و يا به ديدنش رفتند ؟ ظاهرا جز يکی  دو تن از محرومان و ستمديدگان چون بلال و سلمان کسی از اين بانوی گرانقدر غم خواری  نکرد . اما زنان مهاجر بويژه انصار ، که از آزردگی و بيماری فاطمه ( ع ) خبر يافتند ، با مهربانی نزد او گرد آمدند و از او عيادت و دلجويی نمودند . دختر پيامبر ( ص ) در بستر بيماری  نيز ، در پاسخ کسانی که از او احوالپرسی مي کردند ، سخنانی فصيح و بليغ بر زبان مي راند . سخنانی که در آن روز ، درد دل و گله و شکوه بانويی داغديده و ستم رسيده مي نمود ، اما بحقيقت اعلام خطری بود ، که مسلمانان را از تفرقه افکنی و فتنه انگيزی در آينده بيم مي داد . باری ، دخت پيامبر ( ص ) گفتنيها را گفت و بر اثر مصائب جانکاه و دوری از پدر مهربان گرانقدرش رسول مکرم ( ص ) به " گلشن رضوان " شتافت . تبيان نت

ولادت
ثمره ازدواج مبارك علي عليه السلام و فاطمه زهرا عليها السلام پنج فرزند به نام هاي حسن، حسين، زينب، ام كلثوم و محسن است.
بنابر آن‌چه كه از امام صادق عليه السلام رسيده است «محسن» كه آخرين فرزند زهرا بود، بر اثر تجاوز و هجوم دشمنان اسلام به خانه آن حضرت، در شكم مادر جان داد و به دنبال اين حادثه دردناك و صدماتي كه بر جسم فاطمه عليها السلام وارد آمد، آن حضرت بيماري شديد پيدا كرد و به شهادت رسيد.
زينب، سومين فرزند مهد ولايت است كه به احتمال قوي در سال ششم هجرت در مدينه چشم به جهان گشود.

.....................................................................................................................................

 پدر زينت
زينب، يعني زينت پدر و اين نامي است كه خداوند براي دختري انتخاب كرد ، كه با انجام رسالت خويش زينت بخش تاريخ شد و موجب افتخار و سرافرازي خاندان وحي و ولايت گشت. و اين است كه نام زينب در تاريخ كربلا كه تاريخ جاودانگي اسلام و تشيع است، به خاطر فداكاري‌هايش، زيبا،‌درخشان و جاوداني است.
مراسم نام‌گذاري اين درّ ولايت را در تاريخ اين گونه مي‌خوانيم:
.....................................................................................................................................
نامي آسماني
هنگام ولايت زينب كبري، چون رسول خدا در سفر بود، فاطمه از همسرش علي درخواست كرد كه نامي براي فرزندشان انتخاب كند. علي عليه السلام در جواب فرمود: من بر پدرت سبقت نمي‌گيرم، صبر مي‌كنيم تا پيامبر از سفر برگردد. چون پيامبر بازگشت و خبر ولادت نوزاد زهرا را از زبان علي عليه السلام شنيد فرمود: فرزندان فاطمه فرزندان منند ولي خداوند در باره آنان تصميم مي‌گيرد.
بعد از آن جبرئيل نازل شد و پيام آورد كه خداوند سلام مي‌رساند و مي‌فرمايد: نام اين دختر را زينب بگذاريد كه اين نام را در لوح محفوظ نوشته‌ام. آن گاه رسول خدا زينب را گرفت و بوسيد و فرمود: توصيه مي‌كنم كه همه اين دختر را احترام كنند، كه او مانند خديجه كبري است.
يعني همان گونه كه فداكاري هاي خديجه در پيشبرد اهداف پيامبر و اسلام بسيار ثمربخش بود، ايثار، صبر و استقامت زينب در راه خدا نيز در بقا و جاودانگي اسلام از اهميت ويژه‌اي برخوردار است.

.....................................................................................................................................
با پيامبر خدا
بنابر اينكه ولادت زينب عليها السلام در سال ششم هجري باشد و تاريخ وفات پيامبر اكرم در سال يازدهم؛ زينب بيش از پنج سال با پيامبر نبوده است و اين مدت زمان، كافي است كه او از اصحاب پيامبر اسلام به شمار آيد. بر اين مبنا كساني كه شرح حال اصحاب پيامبر اسلام را نوشته اند، نام زينب را زينت‌بخش كتاب خود ساخته‌اند.
.....................................................................................................................................
در دامان عطوفت
اين پنج سال فرصتي بود كه زينب عليها السلام از تابش نور وجود پيامبر بهره گيرد و پيامبر رحمت، او را در دامان مهر و عطوفت خود نوازش كند و از جرعه‌هاي معرفت سيراب سازد و حديث صبر و استقامت در دفتر وجودش بنگارد. چرا كه پيامبر بر مصيبت ها و ناگواري هاي مسير زندگي زينب به خوبي واقب بود و مي دانست كه تاب تحمل اين زنج‌ها و حوادث ناگوار را تنها روحي بلند و قلبي چون كوه و دلي سرشار از عشق به خدا خواهد داشت. گويا مصيبت و سختي، با سرنوشت زينب عجين گشته و خداوند صبر و پايداري را در او جلوه‌گر ساخته است تا اسوه و الگويي براي همه پويندگان راه خدا باشد.

منبع:

سايت بنياد حضرت زينب كبري سلام الله عليها

السلام عليكِ يا زينب كبري، السلام عليكِ يا بنت رسول الله، السلام عليكِ يا بنت اميرالمومنين (سلام الله)

ای فروغ تابنده کوثر! ای پرستار شهادت! تو بانوی فصاحتی و اعجاز. نطق آتشین تو قلب سنگی کوفیان را ذوب کرد، اشک از چشمان آنها به راه انداخت و به سینه های کویری شان گسیل داشت. تو فرزند کوثری! تو جرعه ناب کوثری! نامت همیشه درس آموز عزت و یادت هماره الهام بخش شرف و مردانگی باد.
 
حضرت زینب كبرى علیها السلام در روز پنجم جمادى الاولى سال پنجم یا ششم هجرى قمرى در شهر مدینه منوّره متولّد گردیده و جهان را به قدوم خویش مزین فرمودند.

نام مبارك آن بزرگوار زینب، و كنیه گرامیشان ام الحسن و ام كلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صدّیقة الصغرى، عصمة الصغرى، ولیة اللّه العظمى، ناموس الكبرى، شریكة الحسین علیهالسّلام و عالمه غیر معلّمه، فاضله، كامله و ... پدر بزرگوار آن حضرت، اوّلین پیشواى شیعیان حضرت امیرالمؤمنین على بن ابیطالب علیهماالسّلام، و مادر گرامى آن بزرگوار، حضرت فاطمه زهرا سلام اللّه علیها می باشد.

در آن زمان که صدیقه کبری (علیها السلام) به این گوهر دریای عصمت و طهارت باردار بود، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در مدینه حضور نداشتند و به سفری رهسپار بودند. هنگامی که وجود مقدس زینب کبری (سلام الله علیها) متولد گشت، صدیقه طاهره (علیها السلام) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود که چون پدرم در سفر است و در مدینه حضور ندارد، شما این دختر را نام بگذارید. آن حضرت فرمود: من بر پدر شما سبقت نمی گیرم، صبر نما که به این زودی رسول خدا باز خواهد گشت و هر نامی که صلاح داند بر این کودک می نهد.

هنگامی که  سه روز گذشت، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مراجعت نمود و و همانگونه که رسم و سیره رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) بود، نخست، به منزل حضرت زهرا (علیها سلام ) وارد گشتند.

امام علی (علیه السلام) خدمت آن حضرت عرض کرد: یا رسول الله! خداوند متعال دختری به دخترت عطا فرموده است، نامش را معین فرمایید. فرمود: اگر چه فرزندان فاطمه اولاد من می باشند، لکن امر ایشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحی میباشم. در این حال جبرییل نازل شد عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام می رساند و می فرماید: نام این مولود را " زینب " بگذار، چرا که  این را در لوح محفوظ نوشته ایم.

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید، ببوسید و نامش را زینب نهاد و فرمود:  به حاضرین و غایبین امت، وصیت می نمایم  که حرمت این دختر را پاس بدارند. همانا که او به خدیجه کبری (علیها سلام) شبیه است.

هوش و ذكاوت:

صاحب كتاب اساور من ذهب درباره حافظه و ذكاوت آن بانوى بزرگوار چنین می نویسد:

در اهمیت هوش و ذكاوت آن بانوى بزرگوار همین بس كه خطبه طولانى و بلندى را كه حضرت صدیقه كبرى فاطمه زهرا صلوات اللّه و سلامه علیها در دفاع از حق امیرالمؤمنین علیهالسّلام و غصب فدك در حضور اصحاب پیغمبر اكرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ایراد فرمودند، حضرت زینب علیها السلام روایت فرموده است.

و ابن عباس با آن جلالت قدر و علو مرتبه در حدیث و علم، از آن حضرت روایت نموده و از آن حضرت به عقیله تعبیر می كند. چنانچه ابوالفرج اصفهانى در مقاتل می نویسد: ابن عباس خطبه حضرت فاطمه سلام اللّه علیها را از حضرت زینب سلام اللّه علیها روایت كرده و می گوید: حدثتنى عقیلتنا زینب بنت على علیهالسّلام..»

دقت كنیم كه حضرت زینب علیها السلام با اینكه دخترى خردسال (یعنى هفت ساله و یا كمتر) بود، این خطبه عجیب و غرّاء كه محتوى معارف اسلامى و فسلفه احكام و مطالب زیادى است را با یك مرتبه شنیدن حفظ كرده، و خود یكى از راویان این خطبه بلیغه و غراء می باشد.

فصاحت و بلاغت:

كلمات و فرمایشات گهربار آن حضرت در خطبه هایى كه از آن حضرت روایت شده، خود قوی ترین دلیل بر كمال فصاحت و بلاغت آن بانوى بزرگوار می باشد. همان بانویى كه امام سجاد علیهالسّلام در حق ایشان فرمودند: «اَنْتِ بِحَمدِ اللّهِ عالِمَةٌ غَیرَ مُعَلَّمَة وَ فَهِمَةٌ غَیرَ مُفَهَّمَة» یعنى:

«اى عمّه! شما الحمد للّه بانوى دانشمندى هستید كه تعلیم ندیده، و بانوى فهمیده اى هستى كه بشرى تو را تفهیم ننموده است».

در اینجا مرورى كوتاه به قسمتى از خطبه آن حضرت در مجلس یزید كه یكى از بزرگترین حركتهاى آن حضرت، در واقعه كربلا بود كه دستگاه حكومت بنى امیه را به شدّت لرزاند می كنیم:

«به خدا قسم اى یزید، هر چه كردى بازگشت آن به سوى خودت خواهد بود، چرا كه تو جز پوست خود نشكافتى و جز گوشت خود ندریدى.

اى یزید! در آن روزى كه خداوند بدنهاى پاك شهیدانمان را حاضر می كند تا حقوق خود را از ستمگر بستاند، تو بر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم وارد خواهى شد، امّا می دانى در چه حالى؟ در حالیكه خون عزیزان او را ریخته و حرمت ذرّیه او را از بین برده اى. آرى اى یزید! از این پیروزى ظاهرى كه به دست آورده اى، غرق شادى مشو، و آن عزیزان را كه در كربلا به خاك و خون كشیده اى، مغلوب و مرده مپندار. كه خداوند می فرماید: (كسانى را كه در راه خدا شهید شده اند مرده مپندارید. بلكه آنان زنده اند و در نزد خداى خود روزى می خورند). آل عمران: 169

و اى یزید! براى تو همین بس كه حاكم در آن روز خداوند، و دشمن تو پیامبر خدا، و یاور و پشتیبان اهل بیت جبرئیل باشد. و به زودى كسى كه این مقام را براى تو زینت داده و تو را بر گردن مسلمین سوار كرده است (یعنى معاویه)، خواهد دانست كه چه جانشین بدى براى خود تعیین كرده و در روز جزا درخواهید یافت كه بدترین مكان از آنِ كیست؟ و بدبختى و ضعف و زبونى شامل چه افرادى خواهد شد.

حضرت زينب (س) بزرگ بانوي جهان اسلام، بيدادگر  و ادامه دهنده حادثه عاشورا و دارنده دانشهاي دو جهان و به گفته امام سجاد (ع): " داناي بدون آموزگار و فهميده بدون فهماننده " بود. الگوي راستين وي، بانوي دو جهان, حضرت فاطمه (س) مادر وي بوده است. زينب (س) در دامان پرمهر و معنويت فاطمه (س) از سرچشمه معارف اسلامي و قرآني سيراب گشت. رسالت راستين زينب هنگامي آغاز گرديد که پس از به شهادت رسيدن امام حسين (ع) و هفتاد و دو تن از يارانش با ايراد سخنان آتشين به بيدارگري مردم کوفه و ستيز با ستمکاران و يزيديان پرداخت.

پس از واقعه خونبار كربلا نقش ايشان روند تازه تري يافت. آن حضرت در اين دوران ضمن حضور در كاروان اسراي كربلا در برابر حكام جور قرار گرفتند و به افشاگري ظلم و ستم وارد بر آل طه از سوي خاندان اميه پرداختند. آن حضرت در اين دوران سخت با حضور در كاخ برخي حكمرانان جور زمان مانند يزيد و ابن زياد، با تاكيد برحقانيت طريق آل محمد بر سخنان و تبليغات مسموم خاندان اميه درباره بني هاشم خط بطلان كشيدند.

صديقه توانا، عقليه دودمان وحي، تربيت شده خاندان نبوت، حضرت زينب كبري(س) است. همو كه در بزرگواري و كرامتش بسيار سخن ها گفته و نوشته اند.

او نمودار حق و جهاد در راه خدا و نگهدارنده ايمان و عقيده، قهرمان دليري و شجاعت، جلوه فصاحت و بلاغت، شعله ستيزه جوي باطل و آتش افشان حق در برابر نيروهاي ستمگر و كوبنده دژخيمان زورگو است.
زينب(س) تجسم زهد، ورع، علم، عفاف و شهامت و عقيله طاهره، متعلق به اخلاق الهي است. اين بزرگوار (س) راه مقاومت در برابر باطل را به امت نشان داد و فداكاري در راه خدا و چشم پوشي از همه چيز را در راه برافراشتن پرچم حق به همه ياد داد.

ايثار، فداكاري، وزانت عقل، صبر و بردباري، علم وسيع و دانش وافر، سخنان سنجيده و منطقي او در فرصت هاي حساس توأم با آن مظلوميت و ستم هاي جانكاهي كه به او وارد آمده است، از او چهره يك شخصيت بي نظير، رزم آور شجاع، جهادگر بي باك و سخنور توانا را در قلوب و اذهان ترسيم نموده است كه تا چرخ زمان حركت دارد، تا نسل ها در روي زمين حيات دارند و تا زمين دور خورشيد مي گردد اين چراغ فروزان، نورافكن جهانيان و نسل هاي آينده خواهد بود.

كرامات

به غیر از انوار مقدسه چهارده معصوم علیهمالسّلام، در میان خاندان رسالت و اهل بیت گرامى پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم، افرادى هستند كه در نزد خداوند متعال داراى رتبه و منزلت رفیع و والایى می باشند و توسل به ایشان، موجب گشایش مشكلات و معضلات امور دیگران است. مانند حضرت اباالفضل علیه السلام كه حتى در موارد زیادى مسیحیان به آن حضرت متوسل شده و به بركت توسل به آن حضرت مشكلاتشان حل گردیده و به حوائج و خواسته هاى خویش نائل گردیده اند.

حضرت زینب سلام اللّه علیها نیز بانویى بزرگوار از این دودمان پاك است كه توسل به آن حضرت براى حل مشكلات بزرگ بسیار تجربه شده است و كرامات بسیارى از آن بانوى گرامى نقل شده است.

به عنوان مثال شبلنجى یكى از علماى اهل تسنّن در نورالابصار می نويسد:

«شیخ عبدالرحمن اجهورى مقرى در كتابش مشارق الانوار می گوید: در سال هزار و صد و هفتاد دجار مشكلى بسیار سختى شدم و به روضه (قبر مطهر و نوراین) حضرت زینب علیها السلام متوسل شدم و قصیده اى در مدح آن حضرت سرودم كه مطلع آن چنین بود:

آلِ طاها لَكُمْ عَلَینَا الْوِلاءُ لا سِواكُمْ بِما لَكُمْ آلآء

و خدا به بركت آن بانوى گرامى مشكل مرا حل كرد.

بسم الله الرحمن الرحيم

     ضمن عرض تبريك به مناسبت فرخنده ميلاد نبي مكرم اسلام حضرت محمد مصطفي (صلي الله عليه و آله و سلّم) و نيز فرخنده زاد روز رييس مذهب امام صادق (عليه آلاف التحية و الثناء) شما را در راستاي جواب سؤال مذكور به مشاهده ي تصوير زير دعوت مي نمايم. در صورتي كه بخواهيد تصوير واضح تري داشته باشيد، اینجا را کلیک نماييد.

بسم الله الرحمن الرحیم

سوره مبارکه بفره آیه شریفه ۲۱۳:

(به نام خداوند بخشنده ی مهربان) مردم (در آغاز) يک دسته بودند؛ (و تضادى در ميان آنها وجود نداشت. بتدريج جوامع و طبقات پديد آمد و اختلافات و تضادهايى در ميان آنها پيدا شد، در اين حال) خداوند، پيامبران را برانگيخت؛ تا مردم را بشارت و بيم دهند و کتاب آسمانى، که به سوى حق دعوت مى‏کرد، با آنها نازل نمود؛ تا در ميان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داورى کند. (افراد باايمان، در آن اختلاف نکردند؛) تنها (گروهى از) کسانى که کتاب را دريافت داشته بودند، و نشانه‏هاى روشن به آنها رسيده بود، به خاطر انحراف از حق و ستمگرى، در آن اختلاف کردند. خداوند ، آنهايى را که ايمان آورده بودند، به حقيقت آنچه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، رهبرى نمود. (امّا افراد بى‏ايمان، همچنان در گمراهى و اختلاف، باقى ماندند.) و خدا، هر کس را بخواهد، به راه راست هدايت مى‏کند. (راست گفت پروردگار بلند مرتبه)

آرشیو ۱

متونی که در وبلاگ جناب منطق بخاطر اینکه آنها را حذف و یا دستکاری می کرد قول داده بودم در وبلاگم قراردهم. لطفاْ به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

بسم الله الرحمن الرحيم

     ضمن عرض سلام و تبريك سال نو و تقدير و تشكر از دوست گرامي جناب آقاي "مجتبی رحیمی" ، عزيزان حاضر در وبلاگ را به مطالعه ي متن زير كه در واقع جوابي نسبتاً خوب به جناب منطق است ، دعوت مي كنم:

منبع: http://www.shabestannews.com/dialogdetail.asp?spcode=84033118104057

عضو هيأت علمي دانشگاه ملك فهد: قرآن شگفت‌انگيزترين كتاب آسماني است

دكتر گاري ميلر (Gary miller) كانادايي تبار و يكي از اعضاي هيات علمي دانشگاه صنعت نفت ملك فهد است و رياضيات تدريس مي‌كند. وي در گفتگويي با سايت اينترنتي عربيات، قرآن را كتابي شگفت‌انگيز معرفي كرده است. متن كامل اين گفتگو را مي‌خوانيد.

آقاي ميلر لطفا درباره زندگي‌تان توضيح دهيد؟

من قبلا يكي از مبلغان فعال دين مسيحي بودم و كتاب مقدس را كاملا مي ....

(برای مطالعه به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)

نوروز منتظران

* * *

در تقویم انتظار، همه فصل ها از عطر بهارى مهدى علیه السلام متبرك است.

نوروز منتظران روزى است كه از شب ظهور آغاز مى شود.

انتظار، فاصله اى است میان دو جمعه: جمعه ولادت و جمعه ظهور.

بهار، همه طراوتش را مدیون یك گل است: گل زیباى نرگس.

اگر سختى زمستان غیبت نبود، شوق آمدن بهار عدالت معنا نداشت.

خانه تكانى، رسم قدیمى همه منتظران بهار است. بهار مهدى علیه السلام از راه مى رسد، خانه تكانى دل ها را فراموش نكنیم.

بهترین هدیه اى كه مى توان براى گلدان شكسته قلب منتظران خرید، یك شاخه گل نرگس است.

جمعه ها كافى نیست، هر روز سهمى را به امام زمان علیه السلام اختصاص بدهیم.

منتظران واقعى به اشك و آه و دعا اكتفا نمى كنند.

نوروزها مى آیند و مى روند، حیف است اگر فقط با نقل و شكلات و شیرینى و دید و بازدید برگزارش كنیم.

كم لطفى مهمان است بر سر سفره بنشیند و صاحبخانه را نشناسد، حتى اگر او را نبیند.

امام زمان علیه السلام بیشتر از آن به گردن شیعه حق دارند كه فقط نیمه هاى شعبان و جمعه ها به یادشان بیفتیم.

اگر خورشید از چشم ما پنهان مانده است، تقصیر ابرها نیست، چشمان ما باران نخورده است.

حتى اگر امام از چشم ما غایب باشد، باز هم ما از چشم او غایب نیستیم.

اى كاش روزهاى «غفلت» ما از شب هاى «غیبت» او طولانى تر نبود.

مبادا فقط وقتى همه درها به رویمان بسته شد، درب خانه امام زمان علیه السلام را بزنیم.

مكه با همه «صفا»یى كه دارد، بى گل روى مهدى علیه السلام بى«صفا» است.

هر دستى در آرزوى بوسیدن حجرالاسود است، حجرالاسود در آرزوى بوسیدن دست مهدى علیه السلام است.

منتظرتر از امام زمان علیه السلام سراغ داریم؟ 1168 سال در انتظار!

دلنشین ترین اشعار در دیوان انتظار، سروده دل سپرده ترین شاعران است، آنها كه دل به حضرت مهدى علیه السلام سپرده اند.

نماز هیچ مأمومى بى امام اقامه نمى شود، ما چند ركعت را به امام خویش اقتدا كرده ایم؟

دیر و زودش مصلحت است، امّا هیچ عریضه اى بى جواب نمى ماند.

* * *

منبع: نجفى مطیعى، معصومه، ماهنامه موعود، شماره چهل و هفتم - تبيان